SOS

Ik heb voor het eerst in ruim 10 maanden een hele goede week gehad. Een hele week met vrijwel geen pijn, vrijwel geen vermoeidheid en bijna weer net als vroeger. Ik voel me weer vrij en alsof ik de hele wereld aan kan. Na ruim 10 maanden heb ik deze dagen omarmt. Niet bang voor wat er gaat komen, maar genoten van ieder moment, iedere dag en wat was dat fijn.
Inmiddels voel ik me nu weer een aantal dagen slechter worden, maar ook die neem ik voor lief. Vooral nu ik een week me zo goed heb gevoeld.

Deze week is ‘De week van de teek’, aandacht voor de ziekte van Lyme. De afgelopen maanden heb ik de acties van alle Lyme verenigingen vanaf de zijlijn gevolgd, maar vandaag voelde ik me daadkrachtig genoeg om me er persoonlijker mee te verbinden. Ik heb een foto van mezelf gemaakt met SOS op mijn hand en deze op al mijn social media kanalen gepost met de vraag voor erkenning.

Maar ook om te delen hoe wij, mijn gezin met mij, hiermee dealen. Ons gezin, mijn werk als zelfstandig ondernemer, als moeder en als yogajuffie met lymelijf. Ook al heb ik een enorm steunend thuisfront, het is een uitdaging.

En nadat ik het op alle social media heb gezet wilde ik dit natuurlijk ook delen op mijn persoonlijke blogpagina. En ik hoop met alle media aandacht die alle Lyme verenigingen hebben deze week, dat er echt wat veranderd voor alle lymies. Erkenning alleen al zou heel fijn zijn!

IMG_2670

Het is week van de Teek en daar heb ik wat mee! Ik doe mee met de campagne S.O.S. om aandacht en erkenning te vragen voor de ziekte Lyme. Ik ben moeder, zelfstandig ondernemer en Yogajuffie met Lyme en ervaar iedere dag de uitdaging om hier goed mee om te gaan en mijn leven zo goed mogelijk te leiden. Ik ben niet bedlegerig, niet verlamd en heb geen last van depressies. Wel heb ik altijd pijn in meer of mindere mate, ben ik extreem moe en heb ik last van uitvalverschijnselen. Ik kan hier nog goed mee leven, maar ik weet dat het veel erger kan. Regulier is er geen erkenning en geen behandeling. Ik heb mijn reguliere behandeling gehad en ben uitbehandeld. Complementair zijn er meer mogelijkheden en voor elke patiënt is die anders. Een zoektocht. Fysiek, emotioneel, mentaal en financieel is het een pittige weg, voor de lymepatient maar ook de omgeving. Ik heb heel veel geluk met een enorm steunende omgeving. Erkenning voor alle lymies zou al heel fijn zijn!#soslyme #erkenning #behandeling #regulier#complementair #ilads #yogajuffiemetlymelijf#yogabeerbussum #mandyssoul

 

Advertenties

Sprankjes zon & hoop

Bijna vier weken na de start van mijn laatste kuur lijkt er de laatste dagen iets te veranderen. Ik lijk wel minder pijn en meer energie te hebben.
De zon schijnt uitbundig en ik krijg langzaam meer hoop dat het beter met me gaat.

Naast  de kuur ben ik de afgelopen weken bezig geweest met het naar binnen keren en het verwerken van oud zeer en ook dat lijkt het goed te doen. Veel processen en heel veel overgave en zelf liefde.

Zal ik dan nu toch echt de bacterie kunnen vragen mijn lijf te verlaten en te beloven dat het echt heb gesnapt en de lyme niet meer nodig heb om beter voor mezelf te gaan zorgen? We gaan het zien.

Ik geniet in ieder geval van de zonnestralen en het sprankje hoop 😉

branches countryside daylight environment
Foto door Anton Atanasov op Pexels.com

Helende voeding

Ik ben al vele jaren heel bewust wat betreft voeding. Tenminste dat dacht ik altijd 🙂
Sinds een jaar of 20 eet ik vegetarisch en let ik bewust op wat ik eet en wat ik niet eet. Toen ik een aantal jaar geleden werkgerelateerd met voeding bezig was, kwam ik er achter dat ik eigenlijk een eetstoornis heb en dat ik het moeilijk vind om mezelf te voeden. Ik kan voeding zover elimineren dat ik eigenlijk alleen nog maar warm of koud water ga drinken. Toch was ik best geschokt dat ik een eetprobleem had en nog heb en dat ik dat nu dan ook echt onder ogen moest zien en daar wat mee moest.

Sinds ik me hier bewust van ben probeer ik er beter mee om te gaan, maar nog steeds blijft het een uitdaging. Sinds dat de Lyme in mijn leven is gekomen probeer ik suiker, gluten en alcohol volledig uit mijn voedingspatroon te schrappen. En dat gaat over het algemeen heel goed, maar zo nu en dan heb ik er gewoon geen zin in. Geen zin in dat verantwoordelijke gedoe en neem ik dus de vervelende klachten nadien er maar bij.
Nu gebruikte ik al vrijwel geen suiker en ben ik geen alcoholmisbruiker, maar toen ik opmerkte waar suiker allemaal ‘verborgen’ nog inzit, was het duidelijk dat ik meer suiker binnenkreeg dan ik me realiseerde.

Toch is het echt zo dat ik als ik me streng aan het dieet hou ik me beter voel. Van gluten krijg ik echt pijn in mijn buik en suiker zorgt dat ik me zieker voel. In dit proces heb ik heel veel steun bij de boeken : Lyme natuurlijk genezen en De spirituele dimensie van de ziekte van Lyme, beiden van Willem Jacobs.
Deze boeken zijn een beetje mijn leidraad in mijn helingsproces.

Terugkomend op voeding. Voeding is echt helend als je het juiste, in de juiste hoeveelheid, op het juiste moment krijgt, maar het uitzoeken vind ik nog een hele toer.
Naast mijn eigen zoektocht naar heling ben ik ook bezig om mijn eigen kinderen te helpen. Een van mijn kinderen is 10 van de 12 maanden verkouden, heeft last van hooikoorts en reageert allergisch op fruit. Voor hem zijn we nu ook aan het kijken naar zijn voedingspatroon en hebben nu een week de lactose uit zijn dieet geschrapt. Er is nu al verandering en dat is geweldig, maar ook weer de realisatie dat lactose ook in ik weet niet hoeveel dingen zit.

Voeding, ik doe mijn best om er vrienden mee te worden zodat het me kan gaan helen, en mijn gezin. 🙂

humorglutenlactose

Another try

Deze week ben ik gestart met een derde kuur om de Lyme of eigenlijk de borrelia bacterie in mijn lijf de baas te worden. Dit keer niet met de antibiotica Doxycycline, maar nogmaals met de oertinctuur Dipsacus of Kaardebol aangevuld met het mineraal Zeoliet, groene sappen, chlorella, heel veel warm water en de supplementen magnesium en vitamine D en extra vitamine C die ik normaal al neem. Dit allemaal om te ontzuren en te ontslakken. Daarnaast gebruik ik weer probiotica om de darmflora goed te houden.

Naast wat ik inneem ben ik ook bezig met zelfhealing en zelfonderzoek naar mijn chronische stress of misschien zelfs wel mijn stress trauma.
Ik ben namelijk overtuigd dat de ziekte van Lyme me niet zomaar overkomen is, maar dat ik het nodig had om patronen te doorbreken.
Ook al heeft mijn lijf mij de afgelopen 7 jaar al behoorlijk wat waarschuwingen gegeven, ik ben er toch weer overheen gestapt, terwijl ik dacht het echt anders te doen.  Na iedere hartklacht, bezoek aan cardioloog, burn-out verschijnselen en waarschuwing van mijn mesoloog, dacht ik vanuit het diepst van mijn hart het anders te doen.

Nu heb ik echt geen keus meer, want mijn lijf schakelt me uit. Net als toen ik migraine aanvallen had. Kortsluiting, het licht gaat uit en ik kan alleen nog maar doodziek gaan liggen in het donker en mezelf wel iets aan willen doen om de pijn te eindigen. Na een migraine aanval kon ik na twee dagen weer functioneren en pakte ik het leven weer op. Nu met Lyme in mijn lijf kan ik niet meer functioneren zoals hiervoor, alleen maar anders, en dat is een nieuwe gewaarwording waar ik langzaam aan begin te wennen.

Dus naast de kuur, de zelfhealings en zelfonderzoek is nog steeds rust een key-woord. Iedere dag. Het begint te wennen, maar er is nog geen overgave.

Dipsacus of Kaardebol       &           het mineraal Zeoliet

Spirituele letters

Afgelopen week werd ik me door een herinnering op facebook weer bewust dat al mijn praktijk/studioruimtes altijd op een adres hebben gestaan die begint met de letter H.
Ik begon mijn eerste praktijk op de H. Reptonstraat in Velserbroek, daarna ging ik naar de Huizerweg in Bussum, van daaruit naar de Hooftlaan in Bussum en sinds drie maanden zitten we op de Herenstraat in Bussum.
Tijd om uit te zoeken waar de letter H voor staat..

Via google kwam ik op een website met een uitgebreide spirituele uitleg van letters en dit vertelde ze over de H:

H
De letter H staat symbool voor heden. Wij leven altijd in het heden, verleden en toekomst bestaan eigenlijk niet, alleen het heden bestaat. Door in het heden te leven, kun je het verleden loslaten en helemaal genieten van het nu.
Als je bij het woord heden de letter H weglaat, ontstaat het woord eden. De ziel die de letter H in zijn naam draagt, is bezig om boven zichzelf uit te stijgen om in eden te komen. Je stijgt boven jezelf uit en komt in het geluk! Je kijkt vol verwachting vooruit!
Bron: Marreiki

Een prachtige spirituele betekenis en zeer passend bij wat wij doen bij Yoga Beer. Ook al zit de letter H niet in onze bedrijfsnaam en in mijn eigen naam, maar na vier adressen die starten met de letter H vind ik dat deze uitleg prima bij ons past 😉

Natuurlijk heb ik ook even naar mijn eigen letter gekeken (Mandy, mamma) en ook daar kan ik me wel in vinden 🙂
Ben je ook nieuwsgierig? Ik deel het linkje hier met je.

H

Uggghsssss

Al jaren roep ik dat het de lelijkste schoenen ever zijn en toen mijn dochter 10 jaar geleden in haar pubertijd spaarde voor een paar Uggs van ik weet niet meer honderd euros, verklaarde ik haar voor gek.
Hoe kon je nou zoveel geld uitgeven voor zulke lelijke laarzen?
Wie loopt er nou op zijn pantoffels buiten?

Nou, je raadt het al, ik dus….
Ik heb deze week Uggs gekocht omdat ze zo comfortabel zitten en warm in de winter en koel in de zomer zijn. En wat een heerlijkheid met alle pijntjes die ik steeds in mijn voeten heb en de enige schoenen die fijn zitten zijn mijn leren met vacht gevoerde hoge winterlaarzen. En nu dus Uggs.

Heel eerlijk gezegd vind ik ze nog steeds niet heel charmant, maar op dit moment is de warmte en de zachtheid aan mijn voeten belangrijker dan de esthetiek, dus ik ga maar even genieten van mijn pantoffels waar ik ook buiten op mag lopen 🙂

Fleurige kadootjes

Na een voorjaarsvakantie van niets doen, ben ik deze week weer aan het werk in de studio en praktijk. Het is een fijne plek en ik vind het heel fijn om mijn werk te doen, maar genoeg energie hebben en een iets zachter lijf blijft een dingetje.

Toch was deze week vol pijn, vermoeidheid en frustratie ook mooi in balans gekomen door lief en zacht te blijven voor mezelf en nog meer door alle liefdevolle attenties van ouders en kinderen bij Yoga Beer. Ik werd deze week verwend met bossen bloemen, heerlijke thee, liefdevolle aanmoedigingen, de titel ‘leukste yogajuffie van ’t Gooi’ 😉 en met klap op de vuurpijl kreeg ik gisteren een uitnodiging voor de 100 heldinnen van Hilversum lunch op Internationale Vrouwendag.

En zo was er toch weer de perfecte balans en vooral de enorme dankbaarheid dat ik mag doen wat ik doe, dat ik dat goed doe en dat het gewaardeerd wordt.

Dank aan al die lieve mensen die mij deze week dit geweldige gevoel hebben gegeven. Deze steek ik weer even in mijn zak! _/\_

tulp&thee

Massage voor het Lymelijf

Al een aantal jaren laat ik me iedere 4-6 weken masseren. Naast een heerlijkheid is het voor mijn niet van nature soepele lichaam ook een noodzaak naast de vele yogalessen die ik geef. Een weldaad, ontspannen en opgeladen rol ik dan na 1,5 uur weer van de tafel af, en na een half uur bijkomen en een kop thee kan ik er weer tegenaan.

Sinds het najaar eindigt de massage altijd met een buikmassage voor reiniging. Ik ben er niet helemaal uit of dat prettig is, maar naderhand is het heerlijk. Het zorgt voor reiniging/detox en ik heb het gevoel dat ik daarna echt heb kunnen opruimen.

De afgelopen keren merkten we dat mijn schouders en rug weer vaster gaan zitten, een bekend probleempje bij mij, maar ook best bijzonder met hoeveel ik met mijn lijf doe om het soepel te houden en het dan toch weer vast gaat zitten. Ook mijn nek werkt steeds minder makkelijk mee. Ik wijt het aan het feit dat er veel spanning in mijn leven is en de ziekte de laatste zeven maanden, alleen weet ik dan weer niet of het de Lyme is, de nekstenose of gewoon enorme spanning.
Toch irriteert het me dat het weer vast zit en ook meer pijn doet. Ik wil zo graag ruimte en zachtheid in mijn lijf.

De twee dagen na de massage voel ik me helemaal niet lekker, het lijkt wel of alles los komt en dat is niet fijn, maar wel goed. Ik heb weer meer last van mijn ledematen, gewrichten, nek en buik.
Maar na twee dagen komt er ruimte. Ruimte in mijn lijf en in mijn hoofd. En nu, een week later, lijkt het wel of ik minder pijn heb, me opgeruimder voel en weer wat vrolijker. Of het nou de mooie zonnige dagen zijn of de massage of een combinatie, doe mij maar meer van deze cocktail! Hier word ik blij van! 🙂

IMG_1852

Met dank aan Mascha Charapov voor de heerlijke massages de afgelopen jaren.

Yogajuffie met een Lymelijf

Ook al is de Lyme bij mij niet officieel gediagnosticeerd, ik heb inmiddels al zeven maanden heftige klachten en vooral veel pijn. En ook al doe ik het al zeven maanden heel rustig aan, heb ik mijn dieet aangepast, gebruik ik supplementen, kruiden, cbd olie en oertincturen en probeer ik stress te vermijden, de klachten nemen nog niet af. Bizar genoeg worden ze de laatste weken alleen maar heftiger. Ergens denk ik dat het de kou van de winter is of misschien hoop ik dat het de kou is, want dan weet ik ook dat er betere tijden aankomen.

Wat ik het allerlastigste vind van mijn lijf is dat het ergens niet meer van mij voelt, onbetrouwbaar is, altijd moe en pijn heeft, vooral in rust, maar dat ik er wel mee moet werken als yogajuf. Het allermooiste vind ik dat het ook snel weer healt en aanpast als ik met aandacht er naar toe ga en mijn lijf nodig heb.

Een moment wat ik graag wil delen vond zo’n twee weken geleden plaats. Het was op vrijdagochtend 25 januari 2019. Ik werd wakker en kon de linkerkant van mijn lichaam niet bewegen. Mijn linkerarm en linkerbeen deden niet mee en ik lag daar in bed en dacht alleen maar: ‘Chips, ik moet over twee uur lesgeven’.
Ik blijf rustig liggen en na een tijdje begint het tintelen, het gevoel van een slapend been en slapende arm. Langzaam komt er weer meer leven in en ik ga rustig bewegen. Na een warme douche lijkt  alles het weer redelijk te doen alleen voelt het heel stijf en pijnlijk.
Twee uur later sta ik op de mat in mijn studio om les te geven. Voordat iedereen er is wil ik mijn lichaam voelen. Merken of er balans is en hoe het lichaam het doet. En ook al is het hartstikke stijf, doet het een beetje pijn, mijn lijf doet wel weer wat ik wil en dat vind ik bijzonder!

Een yogajuffie met een Lymelijf zorgt niet voor de mooiste yogaplaatjes, want ieder dag, bijna voor iedere les, gaat mijn lijf terug in stijfheid. In de loop van de les en tijdens de les voel ik ruimte en zachtheid, maar helaas is dat steeds maar van korte duur. Toch ben ik overtuigd dat ik dit moet blijven doen om mijn lijf te helpen, ook al is het vaak zo pijnlijk en vind ik het mentaal soms lastig te verdragen dat het lijf maar niet soepel wilt blijven. Maar ik doe het voor de momenten dat ik wel de zachtheid en de ruimte voel, want die zijn me zoveel waard ❤

ps Een filmpje van mijn lijf die ochtend in de studio. Een stijf lijf, maar wel weer werkzaam.

Kou, kouder, koudst

We kunnen wel zeggen dat het winter is nu. Prachtige ijsblauwe lucht met een roze gloed en de rijp over de bomen, struiken en het gras. Zo mooi, maar zo koud.
Ik ben pas sinds een jaar of 15 van de winter gaan genieten, daarvoor wilde ik altijd voor 5 maanden in mijn bed onder mijn dekbed blijven liggen. Gelukkig kan ik tegenwoordig wel van deze natuurpracht genieten, maar die kou lijkt wel heftiger te zijn dan ooit.

Mijn lijf heeft het er moeilijk mee en heeft moeite om ontspannen te blijven. Insmeren met verwarmde arnica olie, extra laagjes aan, handschoenen, sjaal en muts, van mijn moeder een warmte ding geleend voor mijn schouders, alles haal ik uit de kast, maar het lijf blijft in de weerstand.
Toch heb ik besloten om in beweging te blijven, dus loop ik als een soort eskimo mijn rondje met de hond te doen, stap ik ingepakt en al op de fiets naar de studio en blijf ik mijn yoga oefeningen doen, ook al werkt het lichaam nog minder mee dan normaal.

Dat lijf van mij, ik moet het blijven koesteren, het in een warm bad doen met zeezout en magnesium, blijven insmeren en warm houden en genoeg rust en beweging geven. Balans, het is altijd weer de balans, maar die is ook nu weer lastig. De kou wint nog even.